|
 Zaterdag
12 september 2026 |
.jpg) .jpg) Na een aantal camper ervaringen met reizen door Amerika en Canada willen we dat nu ook eens in Europa gaan proberen en wel in in de regio Andalusië, in Spanje. We vliegen op Malaga en hebben een buscamper gehuurd bij camper4spain. Dit kleinschalige verhuurbedrijf Camper4Spain, gerund door een Nederlands echtpaar, biedt de service dat we gehaald en gebracht worden van en naar de luchthaven.
We vertrekken in de ochtend vanuit Eindhoven helaas met een klein uur vertraging vanwege koffers die uit het ruim gehaald moeten worden omdat de passagiers niet tijdig aan boord zijn, de rugwind geeft echter weer een half uurtje tijdswinst dus het valt uiteindelijk mee. We landen tegen 11.00 uur op Malaga waar John, een van de eigenaren van het verhuurbedrijf ons al staat op te wachten. Het is een klein half uurtje rijden naar hun huis en na een kopje koffie, en de uitleg over de camper gaan we op pad.
De camper is echt van alle gemakken voorzien, van strandlakens tot bbq, en Rachel de eigenaresse had ook heel lief wat koeken, een paar biertjes, een flesje wijn en wat water in de koelkast gelegd. Echt super!
|
.jpg) .jpg) .jpg) .jpg) We rijden vandaag richting Ronda via Parc Natural de Siërra de las Nieves. Een prachtige rit door bergachtig gebied. We maken wat korte wandelingen. Net voor we Ronda binnen rijden doen we onze eerste noodzakelijke inkopen bij de Lidl en rijden dan door naar camping El Sur. |
.jpg) .jpg) .jpg) Het is een gezellige niet al te grote camping en een perfecte uitvalsbasis voor een bezoek aan Ronda, morgen. Eerst maar de camper eens wat efficiënt proberen in te richten voor de komende drie weken, want deze heeft niet de maat zoals we in Amerika & Canada gewend waren. Maar voor hier prima, je leeft hier denk ik voornamelijk buiten. Hierna echt toe aan een lekkere douche want het is echt warm en allebei hadden we geen zin meer om hierna nog zelf voor het eten te zorgen, dus het wordt een hap op de camping. Op tijd naar bed denk ik vanavond, we zijn al in de weer vanaf vanochtend 4.00 uur. |
| Zondag
13 september 2026 |
|
We hebben eigenlijk best goed geslapen allebei en Jeroen past warempel gestrekt in het breedte bed. Na ons ontbijtje, lekker buiten bij de camper, wandelen we vanaf de camping richting Ronda. Zo’n 2,5 km licht dalend. Het historische stadje prijkt trots op loodrechte rotsen, het is de parel van de witte dorpen. De imposante brug Puento Nuevo is de blikvanger van de stad. De brug heeft een adembenemende ligging tussen een diepe kloof die de twee stadsdelen van Ronda met elkaar verbindt. Onder de brug heb je ook nog een prachtige waterval. |
.jpg) .jpg) .jpg) Vanaf Plaza de Maria Auxiliadora volgen we een pad naar beneden voor een van de mooiste uitzichtpunten op de Puento Nuevo en de waterval. Het is een heel stuk naar beneden, goed aangelegd maar zeker met de klim weer naar boven toch wel pittig. Ronda heeft verder een prachtig historisch centrum met gezellige pleinen, knusse steegjes en prachtige historische panden. |
.jpg) .jpg) Zoals in bijna iedere grote Spaanse stad vind je hier ook een Plaza de Toros. We gaan in deze stierenvechters arena niet naar binnen, we hebben er in Sevilla al een mooie gezien. |
.jpg) .jpg) .jpg) .jpg) Voor de lunch gaan we aan de tapa’s, nog maar niet met een wijntje want we hebben nog wat klimpartijen voor de boeg. We brengen nog een bezoekje aan de Banõs Arabes, Deze Arabische baden zien er piekfijn uit. Gewelven, bogen en stervormige ramen getuigen van hoe prachtig het hier in de tijd van de Nasriden moet zijn geweest. Ronda heeft verder ook vele prachtige uitzichtpunten op de ravijnen en bergen in het achterland. Eén verrassend mooi en relaxed historisch stadje.
Tegen half vier wagen we ons weer aan de weg terug naar de camping, ditmaal dus een lichte klim. Bij aankomst hebben we een plons in het zwembad wel verdiend vinden we. Het is heerlijk weer hier, niet te heet want de afgelopen maanden hebben ze hier begrijp ik ook dagen aangetikt kort tegen de 50 graden. Vanavond voor het eerst dus ook buiten kokkerellen. Een heerlijk dagje! |
| Maandag
14 september 2026 |
Helaas is deze dag niet verlopen zoals we gehoopt hadden. Tijdens het ontbijt vanochtend breekt er rigoureus een snijtand bij mij af. My god wat een gat. Zo wil ik liever niet nog een kleine drie weken rondlopen. De receptioniste bij de camping begrijpt dat en gaat er alles aan doen om een tandkliniek te vinden waar ik vandaag terecht kan. Gelukkig lukt het na het derde belletje en gaan we er met de taxi naar toe. Helaas kunnen ze daar niets voor me betekenen omdat de tand niet te repareren is. Trekken en een tijdelijke noodprothese is de enige oplossing. Ze geeft me wel een adres van een andere kliniek op loopafstand. Daar kunnen ze me wel helpen. Trekken over drie dagen en de prothese volgende week maandag was het bericht. Pfff…. Als ik vraag of het echt niet vandaag kan gaat ze opnieuw overleggen en gelukkig zijn ze zo aardig het vandaag te doen. De communicatie is moeizaam, alles via Google Translate, maar ze zijn uitermate vriendelijk. Tijdens het trekken dacht ik nog even dat wordt kaakchirurg omdat ze de tand met het kleine puntje er maar niet uit kreeg, maar gelukkig na veel wrikken lukte het. Nog happen en foto”s maken en donderdag weer terug voor de noodvoorziening. Dit betekent dat wij onze reisplannen enigszins moeten aanpassen.
We slaan Gibraltar over en gaan morgen rechtstreeks naar Tarifa waar we dan twee dagen verblijven om donderdag dan weer terug te gaan naar Ronda. Het is helaas niet anders. Ondertussen vooral niet lachen. |
In de middag gaan we toch nog een stukje van ons oorspronkelijke plan voor vandaag oppakken. We wilden de witte dorpen route doen maar gaan voor vandaag alleen naar Sentenil de las Bodegas. De rest doen we later deze vakantie. Dit dorp op een hoogte van 640 meter is niet op de berg gebouwd maar tussen de rotsen. Je ziet hier dan ook erg veel grotwoningen. Bijzonder om te zien. We maken een mooie wandeling met wel veel klimwerk, maar het dorp is absoluut de moeite waard.
Bij terugkomst maar even nog het zwembad in. Het avondeten wordt zo meteen koude salade, vanwege het advies een dag niet warm te eten. En Jeroen, heel lief, doet gezellig mee. |
|
| Woensdag
16 september 2026 |
.jpg) Rustig ontbeten en daarna met de camper richting Inge. Een kleine 10 minuutjes rijden. We klimmen wat hoger de berg op, ondertussen genietend van alle dieren die hier los lopen, paarden, schapen, koeien. Bij het bijna laatste huis zijn we er. Inge heeft dit een aantal jaren geleden gekocht als een bouwval en geleidelijk aan opgeknapt. Het eigenlijke huis is inmiddels zo goed als klaar. Geleidelijk aan probeert ze er een waar paradijsje van te maken. Dochter Zara (wereldkampioene kite surfen) is ook gezellig op de koffie en woont ook in Tarifa. Was erg gezellig en na nog een foto van neef en nicht gaan we weer verder op pad naar de archeologische site Baelo Claudia in Bolonia.
|
|
Baelo Claudia is een antieke Romeinse stad, prachtig gelegen aan zee en zo’n 2000 jaar geleden gesticht. Een welvarende stad maar door een aantal aardbevingen verlaten en in verval geraakt. |
In Tarifa lopen we eerst over de pier die de scheidslijn vormt tussen de Middelandse Zee en de Atlantische oceaan. Dat verschil zie je goed. De eerste rustig kabbelend water en de ander heeft stevige golven. Doordat de straat van Gibraltar vlakbij is, ondervinden de windstromen in Tarifa ook een soort tunneleffect. Deze wind is in Europa vrij uniek en populair en trekt met name kitesurfers. Hierna lopen we nog door het gezellige oude centrum.
Op de camping nog weer even genieten van de laatste zonuurtjes. Een zonsondergang zit er vanavond niet in en onze glaasjes sangria op het terras ook niet. Door de toegenomen wind is het terras gesloten, het water slaat er overheen. Dan genieten we maar met een roseetje bij onze camper van het uitzicht op Marokko, hemelsbreed zo’n 12 km verderop. In de avond schittert het daar van alle lichtjes. |
| Donderdag
17 september 2026 |
Op tijd vertrokken van de camping om vanuit Tarifa, via een andere route als heen, weer terug te rijden naar Ronda voor het bezoek aan de tandkliniek. Het fietsenrek is weer gevuld De prothese maakt absoluut dat ik weer durf te lachen, ziet er perfect uit maar zo’n plaatje tegen je gehemelte is toch wel een ding. Maar goed voor nu ben ik al blij en ik hoop in Nederland op een meer comfortabele oplossing.
.jpg) .jpg) .jpg) .jpg) Vanuit Ronda gaan we na de middag de eerder geplande witte dorpenroute weer oppakken. Cadiz hebben we net als Gibraltar moeten skippen uit onze planning. We rijden door de bergen naar het plaatsje Grazalema. Het plaatsje ligt in het gelijknamige natuurpark. We moeten even zoeken voor een parkeerplek maar vinden die uiteindelijk op de doorgaande weg boven in het dorp. Even verder lopen dus oftewel dalen en later weer klimmen.
|
.jpg) .jpg) Een leuk plaatsje en het is er nog best druk voor de tijd van het jaar, dit in tegenstelling tot de camping die we later in dit gebied opzoeken, camping Los Linares. Hier zijn we de enige gasten, buiten wat huurders in de huisjes. Horeca en zo is als gesloten maar ze hebben wel een mega zwembad wat gewoon geopend is en het ziet er verder goed uit. Voor één nacht prima dus. Windstil, heerlijk temperatuurtje, dus buiten kokkerellen. |
| Vrijdag
18 september 2026 |
|
Rustig nachtje op de camping, misschien te rustig want we hebben allebei niet zo best geslapen. Na het ontbijt gaan we weer op pad en maken een meer dan prachtige tocht door Parc National Sierra de Grazalema met zoveel mooie uitzichtpunten. In de afdaling naar het plaatsje Zahara de la Siërra krijgen we zicht op het prachtige gelegen stuwmeer Embalsa de Zahara el Gastor. |
.jpg) .jpg) .jpg) We wandelen door het plaatsje zelf, ook hier weer flink klimmen en dalen, zoals in bijna elk dorp hier. Gevels werden opnieuw geschilderd, fonteinen voorzien van bloemstukken. Geen idee wat er binnenkort hier op het program staat maar duidelijk was dat het plaatsje opgepoetst moest worden. We drinken wat op het centrale pleintje waar locals en toeristen zich makkelijk mengen. |
|
Na dit bezoek rijden we verder naar het plaatsje Olvera het laatste dorpje voor ons op de witte dorpenroute. We klimmen te voet helemaal naar de top, naar de kerk en het kasteel, en strijken hierna neer op het plein bij een tapa’s bar en genieten van onze lunch. |
.jpg) .jpg) Wel verdiend vinden we de camping voor vandaag is een paar kilometer buiten het dorp, camping Pueblo Blanco. Weer wat hoger gelegen met een prachtig uitzicht op de omgeving. Ook niet druk, maar we zijn deze keer niet de enige campinggasten. |
| Zondag
20 september 2026 |
| Om 7 uur loopt de wekker af. We gaan ons voorbereiden voor de Caminito del Rey. Het is nog donker en we zitten dan ook met een lampje aan buiten aan het ontbijt. |
|
Om 8 uur wandelen vanaf de camping richting de afgesproken plek met de gids om vervolgens vandaar uit richting de kloof te gaan. Via een voetgangerstunnel ga je naar de toegangsweg. Het wandeltraject is in totaal 7,7 km lang, waarvan 1,5 km over loopbruggen. Het oorspronkelijk in 1905 gereedgekomen plankenpad opgehangen aan de wanden van de diepe Garganta del Chorro was aangelegd om het onderhoudswerk aan de verschillende watercentrales in deze omgeving te vergemakkelijken en is opgeknapt en in 2015 heropend als toeristische attractie. Tot 400 meter rijzen de piekige rotsen op en via het pad zijn de afgronden zo’n 100 meter diep. Spectaculair om er zo doorheen te lopen. Er is een klein glazen platform en aan het einde een wiebelende hangbrug over een diep ravijn. Aan het einde is het nog zo’n 1,5 km vrij steil naar beneden naar de shuttlebus die ons weer terugbrengt naar het startpunt en met de wandeling terug naar de camping betekent het iets meer als 12 km in zijn totaal voor vandaag. Beentjes omhoog dus de rest van de dag. |
| Maandag
21 september 2026 |
.jpg) .jpg) .jpg) .jpg) Vandaag een relax dag met de intentie te gaan kajakken op het meer. Helaas buiten het seizoen alleen geopend van do- zo. Dus het wordt wat wandelen langs het meer, zwemmen in het bad met een mooi uitzicht op het water, wat lezen, wat zonnen. De omgeving is hier prachtig. Kortom toch een lekker dagje! |
| Dinsdag
22 september 2026 |
Vandaag verlaten we deze prachtige plek om richting de Siërra Nevada te gaan. We kunnen via de snelweg in bijna 3 uur maar we kiezen voor een mooiere, rustigere maar ook wel langere route.
|
.jpg) .jpg) .jpg) We genieten het eerste stuk van de route nog van de diverse uitzichtpunten op de drie stuw meertjes die hier liggen. We rijden een stukje richting Malaga en rijden dan via de indrukwekkende rotspas Puerto de Zaffaraya de provincie Granada binnen. Een gebied met veel groente en fruitteelt. We passeren het stuwmeer van Los Bermejales en gaan geleidelijk aan richting de Siërra Nevada.
Granada en het Alhambra laten we letterlijk en figuurlijk links liggen. Zijn we al eerder geweest tijdens een andere vakantie. De rit door de Siërra Nevada is werkelijk fantastisch met een voortdurend wisselend landschap. Na de daling komen we uit in Guadix waar we bij de Lidl weer onze boodschappen doen voor de komende dagen. |
|
Het is al tegen half zes als we aankomen op onze camping Rural La Cabañuela aan het prachtig gelegen stuwmeer Embalse de Negratin. Het twee na grootste stuwmeer van Andalusië. Eén geweldige rit vandaag. Top dagje! |
| Woensdag
23 september 2026 |
| Vanochtend weer redelijk vroeg uit de veren. We gaan een 4x4 route door de Gorafe woestijn doen.Tip van een oud collega! Het gebied is beroemd om zijn prachtige formaties die een landschap van droogte en reliëf creëren. Het kleurenpalet verandert met de uren van de dag van oker naar rood en geel. We maken een tocht van ruim 4 uur door dit prachtige gebied met diverse stops. Het is echt ontzettend mooi, absoluut de moeite waard om deze tocht te doen. De chauffeur maakt ook nog wat filmpjes met zijn drone van o.a. de berggeiten die met hun poten aan het graven zijn in de rotsen. Helaas kan ik deze vanwege het zeer matige bereik hier niet plaatsen.
|
|
| Na nog geluncht te hebben in Gorafe rijden we de parkeerplaats af en schraapt de onderkant van de water afvoer van de camper over de grond. Flink balen. Bij het de parkeerplaats oprijden niets aan de hand. Water loopt er uit, de klep is ontzet. Effe een flinke domper maar we kunnen gelukkig doorrijden. Wel moeten we er voor de rest van de vakantie een teiltje onderzetten om het afvalwater in op te vangen.
|
.jpg) We rijden terug naar de camping en lopen later op de middag nog even naar het meer bij de camping. Helaas ook hier geen optie meer om te kajakken of zo, ook de strandtent was gesloten. Morgen rijden we weer via de Sierra Nevada richting kust. |
| Donderdag
24 september 2026 |
|
|
.jpg) .jpg) Vandaag rijden we richting de kust met als eindbestemming National Reserve Cabo de Gato. We rijden opnieuw door de Siërra Nevada. Weer een prachtige route maar het landschap is minder afwisselend als eergisteren. Dit verandert pas bij de Tabernas woestijn, een van de droogste en heetste plekken van Europa. In deze regio zijn diverse westerns opgenomen, waaronder Once upon a time in the west. Deze filmlocaties zijn nog te bezoeken maar begrijp dat dit inmiddels ook vergane glorie is. Niet gek natuurlijk want de film dateert uit 1968. Dus dat slaan we over maar de omgeving is prachtig. |
|
.jpg) .jpg) .jpg) Aangekomen bij de kust gaawe eerst weer naar de Lidl om vervolgens door te reizen naar onze overnachtingsplek voor de komende dagen, We Camp Cabo de Gata. Een prachtige plek, pal aan zee en een mooie uitvalsbasis om de omgeving te verkennen. We genieten de rest van de middag weer eens lekker bij het zwembad, hier gelukkig nog wel open. |
| Vrijdag
25 september 2026 |
|
Allebei uitstekend geslapen hier. We gaan op pad naar Playa de los Muertos. We moeten een keuze maken, er zijn hier zoveel stranden en ook niet allemaal via een verharde weg bereikbaar. Dit strand staat bekend als een van de mooiste met het meest helderblauwe water, ongerepte strand met mooie rotspartijen van de Middellandse Zee. Je moet er wel wat voor over hebben om er te komen. Het strand ligt onder een klif. Vanaf de parkeerplaats loopt er een stenig, niet al te gemakkelijk begaanbaar wandelpad van zo’n 700 meter vrij steil naar beneden en ja wat je naar beneden gaat moet je ………., inderdaad.! Maar goed we hebben het gered. Opvallend ook hoeveel mensen dit pad trotseren met weet ik wat allemaal bij zich. Het strand is zand vermengd met hele fijne kiezeltjes. We lopen naar het meest rechter gedeelte met imposante rotsblokken op het strand. We hebben niet de intentie hier te gaan zwemmen dus na een goed uur wandelen we weer terug.
|
|
Via een mooie kustweg rijden we door Carboneras naar het hoog gelegen mooie witte dorpje Mojacar. Een dorp met mooie steegjes, doorkijkjes en pleintjes. Erg leuk om doorheen te wandelen. |
.jpg) .jpg) We nemen de snelweg terug naar de camping en brengen de laatste zonneuurtjes van de dag opnieuw door bij het zwembad, al is het wel snel met de rust gedaan. Het is weekend en een complete invasie van Spaanse families na zessen.
Vanavond heerlijk gegeten en geborreld bij het restaurant aan het strand. Avonden buiten hier zijn heerlijk. |
| Zaterdag
26 september 2026 |
.jpg) |
Vandaag gaan we de klif wandeling van Las Negras naar Playazo doen
Een steile kust vol kloven, met talrijke inhammen en grotten die uiteindelijk leidt naar de zandige baai van Playazo. We starten hier op het strand bij de camping. De beginklim is echt pittig en vrij steil omhoog. Bovendien erg stenig met grote afstanden, dus echt klauteren. Eenmaal wat hoger loopt er een stuk vlak pad naar de rand van de klif, met daarachter een verscholen grot. Echt prachtig.
Dat maakt dat we toch verder gaan en geleidelijk aan wordt het pad ook iets beter te bewandelen al blijft het uitkijken met die losse steentjes. We hebben voortdurend spectaculaire uitzichten op de lichtgekleurde kliffen van rifkalk die horizontaal gelaagde landtongen vormen. Op de achtergrond blijven we voortdurend de zwarte rots Cerro Negro zien, wat een mooi contrast geeft. Verder wandelend komen we uit bij het Castillo de San Ramon en door de verhoogde ligging domineert het de hele baai van Playazo. We lopen even richting het strand om hierna vervolgens hetzelfde pad richting camping terug te wandelen. Op het eind dus weer dat vervelende stuk, maar het ging uiteindelijk goed. |
.jpg) Tijdens de lunch, laten we op de camping de wasmachine draaien, en alles drogen en maken we het bedje weer op. Net voor de Spaanse invasie aan het eind van de middag nog even aan het zwembad. In de avond weer lekker kokkerellen en borrelen buiten. Kortom een heerlijk vakantiegevoel. |
| Zondag
27 september 2026 |
|
Lazy Sunday. Na het ontbijt wandelen we naar het hippiedorp Las Negras wat ook net aan het ontwaken is tegen de tijd dat wij er aankomen. We ruiken de eerste weed lucht en een groepje vrouwen is rustig aan het beeldhouwen bij het strand. Tafeltjes en krukken worden weer buiten gezet bij de bars. Het loopt ondertussen wel richting 12 uur. We drinken wat en wandelen wat over het strand. Relaxed sfeertje. Het waait wel duidelijk harder dan de afgelopen dagen, dat zien we aan de golven maar ook later op de middag merken we het als we bij de camping op het strand de zee in willen. Jeroen probeert het als eerste maar de golven en de stroming zijn best heftig. Hij voelt de stenen onder water over zijn voeten rollen. Dus ik ga me er maar niet aan wagen. |
|
Dan maar het terras op, kijken of ik nu eindelijk deze vakantie mijn Aperol kan scoren. Ja hebben ze, uiteindelijk toch niet, fles was leeg. Dan maar een sangria. Tappen ze hier uit de kraan net als bier in een grote pul, wat fruit erbij en nog een scheut van een of ander likeur en klaar. Smaakt prima. Nog even zwemmen op onze laatste dag hier en morgen wederom richting Siërra Nevada. Het was een heerlijk stekkie hier. |
|
| Maandag
28 september 2026 |
.jpg) .jpg) Voor het eerst deze vakantie worden we wakker met wat bewolking, het is warm en wat benauwd weer. We verlaten Cabo de Gata maar niet voor dat we nog een stop maken bij Salinas, een unieke zoutwater lagune in het natuurgebied. We zien daar behoorlijk wat flamingo’s zei het op enige afstand maar met onze camera’s kunnen we ze nog redelijk spotten.
|
.jpg) .jpg) Wanneer we verder rijden, na eerst weer een bezoek gebracht te hebben aan de Lidl, richting de Siërra Nevada wordt het weer als maar slechter, was ook voorspeld en het gaat miezeren. We vinden het zonde om nu verder te rijden in dit prachtige gebied en besluiten een camping op te zoeken en hopen morgen met beter weer meer te kunnen genieten van de rit die ons nog te wachten staat. We belanden op camping Valle del Andarax in Fondón, prima voor één nacht. Voor het eerst binnen eten, een filmpje kijken, kortom we proberen de tijd door te komen en gaan er maar van uit dat het morgen weer prima weer is. |
| Dinsdag
29 september 2026 |
Vannacht heeft het nog regelmatig geregend. Ook vroeg in de ochtend vallen er nog regelmatig wat druppels maar geleidelijk wordt het wolkendek opengebroken en tegen de middag genieten we weer volop van de zon.
.jpg) .jpg) .jpg) We vervolgen vandaag onze weg in de Siërra Nevada en specifiek de Alpujarres, de zuidflank van de Sierra Nevada. Wat zijn we blij dat we gisteren niet verder gereden zijn. De route is werkelijk weer prachtig. Als eerste maken we een stop in Ugijar. Een oude Moorse stad, een van de belangrijkste historische centra in deze bergachtige regio. Als wij er zijn, komt het dorp net wat tot leven. We lopen een klein stukje van de hartjesroute, geïnspireerd op de liefdesgeschiedenis van Odysseus en Penelope, gemarkeerd met hartjes en tekens op de paden.
|
|
|
|
De volgende plaats is Trevélez, het hoogst gelegen permanent bewoonde bergdorp in Spanje en wereldberoemd om de traditionele droging van de biologische Jamón de Trevélez. Het hele dorp draait daarom en je ruikt ook letterlijk de hamlucht als je er doorheen wandelt. |
.jpg) .jpg) .jpg) .jpg) Onze volgende stop is bij Fuente Agria in Pórtugos. Eén tip van een toevallige Nederlandse voorbijganger. Het is een bron die bekend staat om zijn ijzer en koolzuurrijke water dat door de hoge concentratie ijzer de bron en de omliggende rotsen een opvallende dieporanje kleur geeft. De bron is ingebouwd in een stenen muur vlak onder de Ermita de la Virgin de las Angustias kapel. Direct aan de overkant van de weg kun je via een steile stenen trap diep afdalen naar een spectaculaire waterval die in een soort grot naar beneden klettert. Omdat het water zo mineraalrijk is zijn de complete rotswand en de bedding feloranje uitgeslagen, wat zorgt voor een bijna magisch contrast met het groene bos. Erg mooi!
|
.jpg) .jpg) .jpg)
Geleidelijk aan gaan we hierna richting Orgiva naar onze gelijknamige camping Orgiva. Wat is die prachtig gelegen. We zoeken een mooi plekje uit met uitzicht op de bergen. De camping is kleinschalig maar erg sfeervol en gelukkig is het zwembad hier tot eind september nog open dus daar genieten we nog even van de laatste zonuurtjes van vandaag. Ook weer heerlijk buiten eten, de temperatuur zakt hier ondanks de hoogte niet onder de 20 graden. Top dagje weer! |
| Woensdag
30 september 2026 |
|
Vandaag gaan we de bergwandeling La Cebadilla (PR -A 69) vanuit het plaatsje Capileira doen. Deze bergwandeling loopt door de diepe Poqueira- vallei. Het pad bestaat uit onverharde bergpassen, grind, stenen en rotsachtige stukken. En laat ik vooraf zeggen, het was een pittige ! De start is een steile klim van 500 meter waarin we 400 meter hoogte verschil overbruggen. Zo de toon is gezet. Geleidelijk aan dalen we hierna over een wat glooiend pad af de Paqueira kloof in richting het verlaten spookdorp La Cebadilla. Dit voormalige mijn en arbeidersdorpje, gebouwd bij een hydro elektrische centrale, is rond de jaren 50 verlaten en heeft nog lege stenen huisjes en een oude kapel langs het water. In de voormalige kapel ligt nu stro opgeslagen voor de beesten in de omgeving. Hier ligt ook het keerpunt van de wandeling en na het oversteken via een bruggetje volgt weer een stevige klim langs de andere flank van de vallei weer omhoog richting Capeira, halverwege weer een zeer steile afdaling waar we ergens de route zijn kwijtgeraakt. Met veel stuntwerk in de afdaling vinden we uiteindelijk het pad weer terug. Bij de brug Puerto Abuchite maken we de oversteek en volgt opnieuw een stevige rotsachtige klim waarin we de 400 meter in een relatief korte afstand opnieuw moeten overbruggen. De route was prachtig maar ik was ook kei kapot toen ik weer boven was. Mijn benen waren pap. Maar goed we hebben het gedaan. |
.jpg) .jpg) .jpg) .jpg) In het plaatsje Capileira nemen we een lichte lunch en een aantal cola’s om het suikergehalte weer wat op pijl te brengen. |
Voor we weer terug rijden naar de camping maken we nog een stop bij het verrassend mooie en vooral liefelijke plaatsje Pampeneira waar de drie koningen in het kerkje al klaar stonden voor het nieuwe jaar.
Om vijf uur zijn we terug op de camping, uiteraard even zwemmen en daarna eventjes het terras op. Helaas ook hier geen Aperol kunnen scoren. Morgen gaan we richting de kust, mogelijk lukt het daar nog. Deze regio is werkelijk prachtig en het is ook wel een beetje jammer dat we deze gaan verlaten, maar ja we gaan geleidelijk aan toch echt richting het einde van onze vakantie. |
| Donderdag
01 oktober 2026 |
Inmiddels 1 oktober en nog een heerlijke 27 graden. Vandaag rijden we naar de kust via het stuwmeer Guadalfeo. Onze laatste twee vakantiedagen hier gaan we doorbrengen in Torre del Mar en we verblijven op camping Laguna Playa. Direct aan zee en binnen 400 meter lopen we zo de boulevard op van Torre del Mar, waar we even een kijkje gaan nemen bij de oude en de nieuwe vuurtoren.
Op weg hier naar toe hadden we al een leuke strandtent gezien Bahia Beach Jazba, net voor het beginpunt van de boulevard, dus daar belanden we voor….. jawel een Aperol en deze keer hebben ze die wel op de kaart. Morgen gaan we de plaats wel verder verkennen, voor nu even relaxen op deze plek met livemuziek.
|
.jpg) .jpg) .jpg) Aan het einde van de middag nog wat zwemmen en de laatste zonnestralen mee pikken. De kampeerder hier aan de Costa’s is toch een andere als we de rest van de vakantie gezien hebben . Vaak langdurige op dezelfde plek aan alle bouwsels er omheen te zien en in de avond komt de kerstverlichting en de vlammende fakkeltjes. |
| Vrijdag
02 oktober 2026 |
|
Na het ontbijt gaan we het stadje verkennen. Naast de vuurtorens en wat historische panden, zoals een oude suikerfabriek moet Torre del Mar het vooral hebben van de prachtige 4 km lange palmen boulevard en het strand. Hier is ook echt in geïnvesteerd. De woonwijken kennen ook veel historische pandjes geconcentreerd in hofjes en wat opvalt alles is perfect onderhouden. Na een drankje aan het begin van de boulevard en een heerlijke lunch bij de beach bar van gisteren, gaan we met weer zo’n 8 km in de benen terug naar de camping. |
.jpg) Nog wat laatste uurtjes genieten van de zon bij het zwembad, terwijl het in grote delen aan de kust van Spanje enorm noodweer is begrijpen we. Gelukkig zitten we zuidelijk genoeg. In de avond nog gezellig en heerlijk gegeten op het strand. |
| Zaterdag
03 oktober 2026 |
.jpg) .jpg) .jpg) Dan is het toch echt de laatste dag.
Het wordt een ochtendje van koffers pakken, camper schoonmaken en wat spulletjes kwijt zien te raken. Dat laatste was geen probleem. We hebben Nederlandse buren die al ruim 400 dagen aan het reizen waren, dus die konden we er blij mee maken.
Nog een laatste lunch op het strand en dan richting onze verhuurders John en Rachel. Daar nog effe wat gedronken en hierna heeft John ons naar de luchthaven van Malaga gebracht.
Mooi op tijd vertrekken we om 19.00 uur richting Eindhoven en landen zelfs een half uur eerder als gepland. Thuis dan nog even een roseetje om weer even te acclimatiseren.
We hebben genoten van het mooie Andalusië en met name van het binnenland. |
|
|
Door Somers & Jeroen
van Ammers, 2026.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)